America’s Cup vindt zichzelf opnieuw uit:
Winnaar Emirates Team New Zealand heeft volgens traditie de touwtjes weer in handen na de America’s Cup vorig jaar in Barcelona. Hoewel, het nieuwe protocol laat zien dat ze de touwtjes deels uit handen hebben gegeven. De America’s Cup wordt namelijk flink vernieuwd en verduurzaamd.
Waar de strijd om de Auld Mug lange tijd werd gedomineerd door de rijkste teams, gaat hier iets in veranderen. Het is niet langer meer een spelletje waarin het meest rijke team kan winnen, het wordt deze keer veel meer een spel voor de engineers. Innovatie staat centraal, maar wel binnen strikte grenzen. We zetten de grote lijnen nog even voor je op een rij.
Duurzaam
Ten eerste mogen de bestaande rompen van de AC75’s worden hergebruikt, of er moet een nieuwe romp gebouwd worden op basis van een bestaand ontwerp. Nieuwe, of sterke modificaties, worden hierdoor heel beperkt toegestaan waardoor het voor nieuwe teams makkelijker is om in te stappen.
Een grote verandering die de AC75 wel moet ondergaan, is de plaatsing van batterij-aandrijving. Hiermee worden de veel bediscussieerde fietsers de boot uit gezet. Dit betekent dat er minder realtime energie wordt geleverd, de teams worden afhankelijker van software. Grant Dalton, CEO van Emirates Team New Zealand, verdedigt deze keuze: “Het verandert eigenlijk niets aan het zeilen van de boot, het gaat erom de pieken en dealen van het vermogen na te bootsen.”
De energie die deze fietsers in 2021 en 2024 leverden voor de foil-controlesystemen, moet nu gaan komen uit batterijen. Het maakt het spel complexer omdat de teams nog meer moeten gaan leunen op automatiseringen en algoritmes. Teams met sterke data-afdelingen kunnen hier voordeel uit halen. New Zealand is hierin historisch gezien heel dominant, maar ook Athena Racing is hierin aan het investeren.

Strikt budget
Een andere belangrijke verandering is de budgetregel: Teams mogen maximaal 75 miljoen euro besteden aan de complete campagne. En dat is dus het budget voor de gehele campagne, denk aan design, bouw, personeel en training. Dit betekent minder prototypes, minder extreme innovaties, minder testuren (tijd is tenslotte geld) en slimmer inzetten van engineers en zeilers. Al met al wordt de Cup hiermee strategischer, budgetmanagement wordt hierdoor een wapen. En die budgettering maakt het ook voor nieuwe teams aantrekkelijker om een campagne te starten.
Wat hierin meehelpt is de regel dat er meer wordt gericht op hergebruik als het gaat om de boten. Het protocol stelt: bouw minder, optimaliseer meer. Hiermee komt er een einde aan de radicale vernieuwingen die de afgelopen edities zichtbaar waren. Het gaat de komende editie veel meer om het verder fijn slijpen van de bestaande concepten. Dit maakt het voor kleine teams ook veel relevanter om mee te gaan doen en zich te richten op het verbeteren van de foilprofielen, aerodynamische details, stuursoftware, stabiliteitsmanagement, etc. Teams mogen dan geen compleet nieuwe boten bouwen, wel mogen ze drie nieuwe foils bouwen en de bestaande exemplaren slechts 20% aanpassen, dit limiteert radicale innovaties. We verwachten een technologische strijd waarin details, en het juiste designteam, het verschil gaan maken.
Grant Dalton, de CEO van Emirates Team New Zealand, zegt het volgende over de budgetregel: “We verleggen de grenzen van wat technisch mogelijk is. Kostenbeheersing staat centraal om zoveel mogelijk kwalitatieve uitdagers aan te trekken.”

Actie vanaf 2026
Het nieuwe protocol moet de America’s Cup niet alleen op het gebied van materialen en geld duurzamer maken, ook komt er een vaste cyclus van twee jaar. Hierdoor kunnen teams, sponsoren en locaties op voorhand al gaan plannen. Dit betekent dat er meer stabiliteit en continuïteit gecreëerd kan worden. Daarnaast kunnen we al vanaf komend jaar, 2026, weer gaan genieten van de actie. De aangemelde teams gaan vanaf 2026 tegen elkaar varen in de AC40’s tijden speciale AC40-regatta’s. Deze boten werden de voorgaande America’s Cup ook gebruikt als trainingsboot voor de teams, vervolgens werden ze doorgegeven aan de Youth en Women’s America’s Cup.
Het is nuttig voor de teams om op deze manier datasets te verzamelen, software-updates en flight-modellen te verifiëren en het helpt in de doorstroming van jonge zeilers én vrouwelijke talenten.

De vaste cyclus gaat er ook voor zorgen dat de locaties van de America’s Cup al in een vroeg stadium kunnen worden vastgesteld. Dit heeft mede te maken met de veranderde organisatiestructuur, de America’s Cup Partnership. Dit is een overeenkomst tussen alle deelnemende teams waarin is afgesproken dat locatie én organisatorische verantwoordelijkheid gedeeld worden. Van ieder deelnemend team neemt er iemand plaats in het bestuur waarmee iedereen gelijke zeggenschap heeft over de toekomst van de Cup. Kort gezegd, iedereen krijgt een stem. Volgens Dalton is dit: “De meest gewaagde verandering in 174 jaar. De America’s Cup is de oudste sportprijs in de geschiedenis. Het gebrek aan continuïteit is altijd de achilleshiel van de Cup geweest.”
Deze verandering brengt de America’s Cup voor het eerst in de geschiedenis naar Italië. De locatie is gekozen door alle organiserende partijen, waaronder defender New Zealand en de overheid van Italië. Napels is hiermee al bevestigd voor de afronding van alle challengers-inschrijvingen.
“Het gebrek aan continuïteit is altijd de achilleshiel van de America’s Cup geweest.”

Teamindeling
Dat brengt ons gelijk op de nieuwe indeling van de teams. Voorheen bestonden de teams voornamelijk uit mannen, op af en toe een enkele vrouw na. Vanaf de komende editie gaat dit veranderen. Er komt namelijk een vrouwenregel: ieder team moet minimaal één vrouwelijke zeiler bevatten. Dit is een gevolg van de succesvolle Women’s America’s Cup in Barcelona, welke overigens ook in Napels wordt doorgezet samen met de Youth Cup.
Een andere significante verandering in de teamindeling, is de landenregel. Waar voorheen iedere zeiler de nationaliteit van het betreffende land moest hebben, wordt deze regel deels overboord gegooid. Van de in totaal vijf zeilers aan boord, moeten twee van de zeilers én de vrouwelijke zeiler, de nationaliteit van het team hebben. Daarnaast mogen er twee zeilers aan boord zitten met een andere nationaliteit. Dit betekent dat ieder team de keus heeft uit een veel grotere poule van zeilers, en zeilers uit niet deelnemende landen krijgen de kans mee te doen.
Lees het artikel in het hele Zeilwereld magazine 2026-1
Foto's
Ricardo Pinto, Ivo Rovira, Ian Roman
Auteur
Anke Haadsma
Anke Haadsma heeft heel weinig met het toerzeilen, zij vaart het liefst om de boeien in haar Laser of bindt de zeilstrijd aan in grotere boten. Althans, als ze niet aan het werk is om wedstrijden te organiseren. Op Zeilwereld wil ze vooral verhalen brengen over het wedstrijdzeilen.





